Ana Sayfa / Şiirler / Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler
Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler
Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler

Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler

Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler

Seni Çok Özledim

sohbetini,  gülüşünü, yazılarını özlemişim,
şen şakra gülüşünü,
ben özlemişim seni,
bak izlerken doldu gözlerim
aglamaklı oldu gülüşüm yazışım.
bana gece sana gündüz,
gelişini özlemişim.
tatlı tatlialem selam
ben geldim
yazışını özlemişim
güller açtı seninle sohbetim,
içim doldu gözlerimde yaşlar nefesim boğazımda,
ellerim klavyede takılı kaldı,
seni özlemişim.
bir şans daha vercem na na na deyişini,
az kibar davran memo reise, nasıl ölmek istersin deyişini,
neşe ile yazışını.
seni özlemişim
bak ağlıyor gözlerim, kaldırdım utanmayı,
ben seni özledim diyorum.
ben güçlü değilim artık ağlıyorum
yaşlandım saklayamıyorum  ağlamalarımı.
hemde hıçkıra hıçkıra ağlıyorum
bakmıyorum sağa sola
nefes alışım bile boğuyor beni
ben seni özledim nefesim ciğerlerimi yakıyor
kokunu özledim getirmiyor bana kokunu kahrolsun rüzgarlar,
getirmiyor sesini bana kahrolsun.
Ben seni özledim, validem beni sev deyişini
kedi gibi, koynuma sokulup uyuyuşunu.
minicik ellerinle boynuma sarılışını.
kızdığın zaman yemek yemiyeceğimi deyişini
herşey senin için validem deyişini,
yavaş yavaş gözden kayboluşunu,
saklayamadığın, gözyaşlarını
son kare aklımda kalan…

Biz insanların en büyük zaafıdır evlat sevgisi. Ben şimdi annemi daha çok anlıyorum, Her sofra kurulduğunda, annemin gözlerinin bir başka baktığını, derin derin iç çekmelerini, bunuda abin severdi, şunuda ablan severdi demesini, şimdi daha çok anlıyorum. O zamanlar, anneme pek sinirlenirdim. Oysa o yaşlı yüreği neler yaşarmış, ne üzüntü ne özlemler, ne hasret beslermiş. Dalıp dalıp giden gözleri, her dinlediği türküde değişen yüz ifadesi. Bir başka olurmuş anaların yüreği de, ben bilmemişim çocuk düşüncelerimle anlayamamışım. 7 evlat büyütmüş yanında bir okadarda torun oynamış evinin avlusında.

Bir başka evlat sevgisi evlat hasreti anne olunca anladım bitmez denen günler bitti, geçmez denen günler geçti evlatlarımız büyüdü, yuvadan bir kuş misali uçtu gitti, yeni bir gelecek yeni bir yaşam kendi hayatlarını kurmanın mutluluğu içinde yaşarken yavrularımız, biz kala kaldık kocam boşalmış odaları yavrularımızın, bir oraya bir buraya, kitaplarını bile kaldıramadık, sanki kitapları orada kalınca, hep , akşama okuldan gelip ders çalışacaklarmış hissi içimizde. Alış verişlerimizde, jelibon oğlana, gofretler kıza, çikolatalar her ikisine, alış veriş sepeti dolar, sonra bakarız eşimle bir birimize. O an annem gelir aklıma içim acır burnumun direği sızlar. Evlat özlemi hasreti bir başka olurmuş.

Kendi özlemlerimi yazdım duraksız uyaksız, noktasız, virgülsüz şiir demiyelimde biz ona özlem yazısı daha doğru bir tabir olacak.

Özledim
Seni Sesini, Gülüşünü,
Bakışını, Kokunu,
Herşeyini Özledim

İlginizi Çekebilir..

Kiyamiyorum siiri

Kıyamıyorum Şiiri

 Kıyamıyorum Şiiri Kıyamıyorum şiiriyle çare bulunmaz aşk acısını dile getiren Seval hanımın yüreğine sağlık demek …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*