9 Ağustos Pazar - 2020
Ana Sayfa / Şiirler / Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler
şiir
aşk siirleri

Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler

Seni Çok Özledim Özlem Kokan Şiirler

Seni Çok Özledim

Sohbetini,  gülüşünü, yazılarını özlemişim.
Şen şakrak gülüşünü,
ben özlemişim seni.
Bak izlerken doldu gözlerim.
Aglamaklı oldu gülüşüm, yazışım.
bana gece, sana gündüz,
gelişini özlemişim.
“tatlı tatlialem selam, ben geldim´´,
yazışını özlemişim.
Güller açtı seninle sohbetim,
içim doldu, gözlerimde yaşlar, nefesim boğazımda,
ellerim klavyede takılı kaldı,
seni özlemişim.
´´Bir şans daha vercem na na na“  deyişini,
az kibar davran memo reise, nasıl ölmek istersin deyişini,
Neşe ile yazışını.
Seni özlemişim.
Bak ağlıyor gözlerim, kaldırdım utanmayı,
ben seni özledim diyorum.
ben güçlü değilim artık ağlıyorum,
yaşlandım saklayamıyorum  ağlamalarımı.
Hemde hıçkıra hıçkıra ağlıyorum,
bakmıyorum sağa sola,
nefes alışım bile boğuyor beni.
Ben seni özledim nefesim ciğerlerimi yakıyor.
Kokunu özledim, getirmiyor bana kokunu kahrolsun rüzgarlar,
getirmiyor sesini bana kahrolası rüzgarlar.
Ben seni özledim, validem beni sev deyişini,
kedi gibi, koynuma sokulup yatışını.
minicik ellerinle boynuma sarılmanı.
kızdığın zaman, yemek yemiyeceğimi!! deyişini.
herşey senin için validem, deyip,
yavaş yavaş gözden kayboluşunu,
saklayamadığın, gözyaşlarını,
son kare aklımda kalan…

Biz insanların en büyük zaafıdır evlat sevgisi. Ben şimdi annemi daha çok anlıyorum, Her sofra kurulduğunda, annemin gözlerinin bir başka baktığını, derin derin iç çekmelerini, bunuda abin severdi, şunuda ablan severdi demesini, şimdi daha çok anlıyorum. O zamanlar, anneme pek sinirlenirdim. Oysa o yaşlı yüreği neler yaşarmış, ne üzüntü ne özlemler, ne hasret beslermiş. Dalıp dalıp giden gözleri, her dinlediği türküde değişen yüz ifadesi. Bir başka olurmuş anaların yüreği de, ben bilmemişim çocuk düşüncelerimle anlayamamışım. 7 evlat büyütmüş yanında bir okadarda torun oynamış evinin avlusında.

Bir başka evlat sevgisi evlat hasreti anne olunca anladım bitmez denen günler bitti, geçmez denen günler geçti evlatlarımız büyüdü, yuvadan bir kuş misali uçtu gitti, yeni bir gelecek yeni bir yaşam kendi hayatlarını kurmanın mutluluğu içinde yaşarken yavrularımız, biz kala kaldık kocam boşalmış odaları yavrularımızın, bir oraya bir buraya, kitaplarını bile kaldıramadık, sanki kitapları orada kalınca, hep , akşama okuldan gelip ders çalışacaklarmış hissi içimizde. Alış verişlerimizde, jelibon oğlana, gofretler kıza, çikolatalar her ikisine, alış veriş sepeti dolar, sonra bakarız eşimle bir birimize. O an annem gelir aklıma içim acır burnumun direği sızlar. Evlat özlemi hasreti bir başka olurmuş.

Kendi özlemlerimi yazdım duraksız uyaksız, noktasız, virgülsüz şiir demiyelimde biz ona özlem yazısı daha doğru bir tabir olacak.

Özledim
Seni Sesini, Gülüşünü,
Bakışını, Kokunu,
Herşeyini Özledim

Valide

İlginizi Çekebilir..

şiir

Bal Böceğim Şiir

Bal Böceğim Şiir Bal Böceğim  Pür neşe gülen yüzün, Masum korunmasız, Sevgiye, ilgiye muhtaç, Minicik …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir